فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز
فونت زيبا ساز
آخرین برگزیده زمین :: بایگانی نوشته ها

به نظر می‌ رسد این سنت، با الهام از اقدام سالار شهیدان و یادآور رفتار جوانمردانه امام حسین(ع) است؛ بر اساس روایتها عزاداران در روز ۲۷ذیحجه آب مشکها را در طشتها ریخته و لشکر حر و اسبان سپاه او را سیراب می‌ کنند.

 

واقعه کربلا و بسته شدن فرات به روی امام حسین(ع) و یارانشان و ایثارگریهای سقای کربلا برای رساندن آب به تشنگان و حماسه آفرینی یارانی که با لبانی تشنه، شهد شهادت را نوشیدند، به یقین قداست و جایگاه والای آب را در فرهنگ شیعیان و به خصوص ایرانیان که از دیرباز نیز از جایگاه خاص و معنوی برخوردار بوده، عمق و وسعت بسیاری بخشیده است تا جایی که انعکاس این امر را در فرهنگ مردم و به خصوص در شکل گیری آداب و رسوم و آیینها شاهد هستیم.

 

 



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه بیست و هشتم مهر 1393 | 14:59 | نویسنده : N.s جوهری | 4 باران ارادت

مباهله در لغت

«مباهله» در اصل از ماده «بهل» (بر وزن اهل) بوده و به رها کردن و برداشتن قید و بند از چیزی گفته می شود[1].

مباهله در اصطلاح

مباهله در اصطلاح قرآن و روایات و غیر آنها، به معنای ملاعنه (لعن و نفرین کردن دو طرف به یکدیگر) است؛ این گونه که هرگاه دو گروه یا دو نفر درباره ی مساله ای مهم، مانند مسائل مهم مذهبی با هم گفتگو کرده و به نتیجه ای نرسند، در یک جا جمع می شوند و به عنوان «آخرین حربه»، به درگاه خداوند تضرع می کنند و از او می خواهند تا درغگو را رسوا و مجازات کند[2].

 



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه بیست و ششم مهر 1393 | 15:10 | نویسنده : N.s جوهری | ترنم ارادت
چرا عمامه سادات مشكي است و آيا پيامبر(ص) و ائمه معصومين(صلوات ا… عليهم) هم عمامه مشكي بر سر مي نهادند؟

كليه فرزندان هاشم‏بن عبدمناف، هاشمى بوده و همه آنها از جمله بنى‏العباس از نظر فقهى سيد محسوب مى‏شوند. شرافت سيادت از طريق مادر نيز سرايت مى‏كند؛ بنابراين كسى كه مادرش سيد باشد، او نيز شرافت سيادت را داراست اما از نظر فقهى حكم سيد را ندارد. علامت خاندان علوى، در صدراسلام رنگ سبز بود؛ ولى خاندان بنى‏العباس رنگ سياه را براى خود برگزيده بودند. ظاهراً اين كار به جهت اعلام عزا به جهت مصائبى بوده كه بر خاندان پيامبر(ص) وارد شده بود. مانند شهادت امام حسين(ع)«؛ گرچه بنى‏العباس وقتى به حكومت رسيدند، خود نيز راه بنى‏اميه را در پيش گرفتند. در هر صورت، مسأله علامت عمامه سياه به عنوان علامت خاندان هاشمى، ظاهراً از زمان خلفاى بنى‏العباس در ايران - كه عمدتاً طرفدار آنان بودند - مطرح شد و تاكنون نيز باقى مانده است.
البته ما دليلى شرعى براى عمامه سياه گذاشتن سادات در دست نداريم.ولی در حال حاضر يك سنت پذيرفته شده اجتماعى است. و از نشانه ‏هاى شناخته شدن علويين، از ديگران است.


بعدها كه مرز بين لباس روحانيان و غيرروحانيان مشخص تر گرديد. سادات غيرروحاني نيز به تدريج مانند مردم عادي لباس پوشيدند (شما در بين سادات مسن تر، افرادي كه كلاه يا شال سبز دارند را مشاهده مي كنيد) اما سادات روحاني لباس خاص سيادت خود را حفظ نمودند. بنابراين اين تفاوت در رنگ نشان دهنده تفاوت در كاركرد نيست.



تاريخ : شنبه بیست و ششم مهر 1393 | 14:4 | نویسنده : N.s جوهری | چشم انتظارارادتیم

در اخرالزمان: مردان از مرد بودن خودشان خسته می‏شوند: “لعن‏اللَّه المخنّثين من الرجال”.

 

تعبير روايت اين است كه اينها از صفات مردانه خود خسته شده و سعی می‏كنند كه گرايش‏ها، تمايلات و حالت‏های زنانه را در خودشان نمايان بكنند. اين گرايش‏ها ممكن است در حرف زدن، آرايش و آراستگی، طرز پوشش باشد، و يا تفكر باشد. خلقت زن و مرد اقتضا می‏كند كه هركدام از آن‏ها مشخصات روحی و روانی خاص خودشان را داشته باشند، امّا در آخر الزمان يكی از اتفاقات شومی كه می‏افتد اين است كه بعضی از مردان می‏خواهند از نظر صفات مثل زنان باشند و به قول يكی از علما، مردانی هستند كه از مرد بودن پشيمان و از مردانگی خسته می‏شوند.

تمايل به صفات زنانگی و نمايش‏های زنانگی در آنها ايجاد می‏شود و در نقطه مقابل هم حتی روايتی داريم كه “والمترجَّلات من النّساء” زنانی هم پيدا می‏شوند كه اين‏ها می‏خواهند خصوصيات مردان را در خودشان ايجاد كنند و مثل مردان بشوند. به هر صورت اين مردان مخنث هستند و زن‏ نما كه نمايش زنانه در زندگی شان ايجاد می‏شود مورد لعن خداوند و رسول مكرم اسلام (ع) قرار گرفته‏ اند.



تاريخ : چهارشنبه نهم مهر 1393 | 15:43 | نویسنده : N.s جوهری | 10 باران ارادت

به باور مسلمانان در آینده نبردی به نام نبرد قرقیسیا روی خواهد داد که «مانند آن دیده نشده و نخواهد شد».

روایتهای اسلامی خبر از وقوع جنگها، فتنه‌ها و آشوب‌های گسترده و فراوان در آخرالزمان و در آستانه ظهور امام مهدی می‌دهند؛ فتنه‌هایی که پی درپی می‌رسند و سرزمینهای بسیاری را در برمی گیرند. این جنگ یکی از بزرگترین فرازهای زندگی سفیانی است که پس از سرکوب مخالفان هدفی جز حمله به عراق ندارد از این رو با سپاهی بزرگ به سمت عراق رهسپار می‌شود در میانه راه در منطقه‌ای به نام قرقیسیا در شمال سوریه امروزی (محل کنونی شهر بصیره در شرق دیرالزور) میان او و سپاهی دیگر جنگی هولناک در می‌گیرد.

نبرد قرقیسیا در احادیث


روایتهای شیعه و اهل سنت به نبرد قرقیسیا اشاره کرده و از بزرگی و بی نظیر بودن این رویداد سخن گفته‌اند. پیامبر از این آشوب‌ها چنین یاد می‌کنند: فتنه‌ای به پا می‌شود و به دنبال آن فتنه‌ای دیگر برمی‌خیزد. فتنه اولی در مقایسه با دومی همانند تازیانه خوردن است در مقایسه با ضربات لبه تیز شمشیر! سپس فتنه‌ای پدید می‌آید که همه محرمات در آن حلال شمرده شود! آنگاه خلافت به بهترین مردم روی زمین می‌رسد در حالی که او در خانه‌اش نشسته باشد.[۱]

امام باقر در روایتی خطاب به میسر ضمن پرسش از فاصله محل اقامت او تا قرقیسیا به بزرگی و بی سابقه بودن نبردی که در این منطقه رخ خواهد داد اشاره کرده، می‌فرمایند: ای میسر! از اینجا تا قرقیسیا چقدر راه است؟ عرض کردم: همین نزدیکی‌ها است، در ساحل فرات قرار دارد. پس فرمودند: اما در این ناحیه واقعه‌ای رخ خواهد داد که مانند آن از زمانی که خداوند تبارک و تعالی، آسمانها و زمین را آفریده اتفاق نیفتاده و تا زمانی هم که آسمان‌ها و زمین برپا هستند مانند آن اتفاق نخواهد افتاد. سفره‌ای است که درندگان زمین و پرندگان آسمان از آن سیر می‌شوند.[۲]

همچنین در روایتی از ابن ابی یعفور از امام باقر آورده‌است: همانا واقعه‌ای برای فرزندان عباس و مروانی در قرقیسیا روی خواهد داد که پسر نوجوان در آن پیشامد پیر گردد و خداوند هر گونه یاری را از ایشان برگیرد و به پرندگان آسمان و درندگان زمین الهام کند که از گوشت تن ستمگران خود را سیر کنید. سپس سفیانی خروج خواهد کرد.[۳]

امام باقر در روایت دیگری به ارتباط نبرد قرقیسیا و خروج سفیانی اشاره کرده، می‌فرمایند: سپاهیان سفیانی از قرقیسیا عبور خواهند کرد و در آنجا به نبرد خواهند پرداخت، پس صد هزار نفر از ستمگران در آنجا به قتل خواهند رسید. آنگاه سفیانی سپاهی را به سوی کوفه روانه می‌سازد که تعداد آنها به هفتاد هزار نفر می‌رسد.[۴]

امام صادق در روایتی، در مورد نبرد قرقیسیا چنین می‌فرمایند: همانا برای خداوند در قرقیسیا سفره‌ای است که سروش آسمانی از آن خبر می‌دهد؛ پس ندا می‌کند ای پرندگان آسمان و ای درندگان زمین! برای سیر گشتن از گوشت ستمکاران شتاب کنید.[۵]

یکی از محققان معاصر نیز در کتاب خود به این حدیث اشاره کرده و ذیل آن می‌نویسد: چنانکه روایت اشاره می‌کند، عرصه نبرد، بیابان خشک و بی آب و گیاه است و آنها اجساد کشتگان خود را دفن نمی‌کنند و یا توانایی این کار را ندارند، از این رو پرندگان آسمان و درندگان زمینی از گوشت لاشه‌های آنها شکم خود را سیر می‌کنند و اینکه سربازان کشته شده نیز ستمگرند؛ زیرا که آنها سربازان جباران و ستم پیشگان می‌باشند. یا اینکه در میان آنها شمار زیادی از افسران و فرماندهان ستمکار از دوطرف وجود دارد.[۶]

منابع اهل سنت نیز به نقل روایاتی پرداخته‌اند که بیانگر شدت درگیری در قرقیسیا است؛ از جمله روایت زیر که ابن حماد آن را نقل می‌کند: سفیانی با سپاهیان خود بر آنها غالب می‌شود و ترک و روم را در قرقیسیا به قتل می‌رساند تا اینکه درندگان زمین از گوشت آنها سیر می‌شوند.[۷]

او در روایت دیگری از امام علی نقل می‌کند که: سفیانی بر شام غالب می‌شود، آنگاه در قرقیسیا نبردی بین آنها رخ می‌دهد، تا اینکه پرندگان آسمان و درندگان زمین از کشته‌های آنها سیر می‌شوند.[۸]



تاريخ : چهارشنبه نهم مهر 1393 | 15:15 | نویسنده : N.s جوهری | 3 باران ارادت