فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز
فونت زيبا ساز
آخرین برگزیده زمین :: تلنگر



تاريخ : دوشنبه چهارم خرداد 1394 | 17:13 | نویسنده : N.s جوهری | چشم انتظارارادتیم
                  آموخته ام که خداعشق است

                       وعشق تنهاخداست


   آموخته ام که وقتی ناامیدمی شوم

  خداباتمام عظمتش

  عاشقانه انتظارمی کشد دوباره به رحمت او امیدوارشوم

  آموخته ام اگرتاکنون به آنچه خواستم نرسیدم

  خدابرایم بهترش رادرنظرگرفته

  آموخته ام که زندگی دشواراست

     ولی من ازاوسخت ترم..

99




تاريخ : سه شنبه یازدهم فروردین 1394 | 23:13 | نویسنده : N.s جوهری | 2 باران ارادت



تاريخ : سه شنبه چهارم فروردین 1394 | 12:11 | نویسنده : N.s جوهری | 3 باران ارادت

 

دخترم جرالدین، گاه و بی گاه با مترو و اتوبوس شهر بگرد.

 

مردم را نگاه کن. زنان بیوه و یتیم را بشناس و دست کم روزی یک بار بگو: *من هم از آنها هستم.* تو واقعا یکی از آنها هستی. هنر قبل از آنکه دو بال دور پرواز به انسان بدهد، اغلب دو پای او را می شکند. وقتی به مرحله ای رسیدی که خود را برتر از تماشاگران خویش بدانی، همان لحظه تئاتر را ترک کن و با تاکسی خود را به حومه ی پاریس برسان. من آنجا را خوب می شناسم. آنجا بازیگران مانند خویش را خواهی دید که از قرنها پیش زیباتر از تو، چالاکتر از تو و مغرورتر از تو هنرنمایی می کنند. اما در آنجا از نور خیره کننده ی نورافکن های تئاتر شانزه لیزه خبری نیست.



تاريخ : شنبه نهم اسفند 1393 | 22:30 | نویسنده : N.s جوهری | چشم انتظارارادتیم


تاريخ : دوشنبه بیستم بهمن 1393 | 14:47 | نویسنده : N.s جوهری | چشم انتظارارادتیم

«یاران چه غریبانه، رفتند از این خانه

هم سوخته شمع ما، هم سوخته پروانه

 

بشکسته سبوهامان، خون است به دلهامان

فریاد و فغان دارد، دردی کش میخانه

هر سوی نظر کردم، هر کوی نظر کردم

خاکستر و خون دیدم، ویرانه به ویرانه

افتاده سری سویی، گلگون شده گیسویی

دیگر نبود دستی، تا موی کند شانه

تا سر به بدن باشد، این جامه کفن باشد

فریاد اباذرها، ره بسته به بیگانه

لبخند سروری کو، سرمستی و شوری کو

هم کوزه نگون گشته، هم ریخته پیمانه

آتش شده در خرمن، وای من و وای من

از خانه فشان دارد، خاکستر کاشانه

ای وای که یارانم، گل های بهارانم

رفتند از این خانه، رفتند غریبانه»



تاريخ : دوشنبه بیستم بهمن 1393 | 14:13 | نویسنده : N.s جوهری | ترنم ارادت

شب است و سكوت است و ماه است و من             فغان و غم اشك و آه است و من


شب و خلوت و بغض نشكفته‌ام                 شب و مثنوي‌هاي ناگفته‌ام


شب و ناله‌هاي نهان در گلو                 شب و ماندن استخوان در گلو


من امشب خبر مي‌كنم درد را            كه آتش زند اين دل سرد را

 


بگو بشكفد بغض پنهان من           كه گل سرزند از گريبان من


مرا كشت خاموشي ناله‌ها            دريغ از فراموشي لاله‌ها


كجا رفت تأثير سوز و دعا؟                كجايند مردان بي‌ادّعا؟


كجايند شور‌آفرينان عشق؟             علمدار مردان ميدان عشق


كجايند مستان جام الست؟          دلیران عاشق، شهيدان مست


همانان كه از وادي ديگرند           همانان که گمنام ونام آورند       


هلا، پير هشيار درد آشنا!         بریزازمی صبر درجام ما       

 
من از شرمساران روي توام                    ز دُردي كشان سبوي توام

 
غرورم نمي‌خواست اين سان مرا                پريشان و سر در گريبان مرا


غرورم نمي‌ديد اين روز را                        چنان ناله‌هاي جگر‌سوز را


غرورم براي خدا بود و عشق                         پل محكمي بين ما بود و عشق


نه، اين دل سزاوار ماندن نبود                    سزاوار ماندن، دل من نبود


من از انتهاي جنون آمدم                    من از زير باران خون آمدم


از آن‌جا كه پرواز يعني خدا                  سرانجام و آغاز يعني خدا


هلا، دين‌فروشان دنيا‌پرست!                        سكوت شما پشت ما را شكست


چرا ره نبستيد بر دشنه‌ها؟                 نداديد آبي به لب تشنه‌ها


نرفتيد گامي به فرمان عشق                 نبرديد راهي به ميدان عشق


اگر داغ دين بر جبين مي‌زنيد                        چرا دشنه بر پشت دين مي‌زنيد؟


خموشيد و آتش به جان مي‌زنيد            زبونيد و زخم زبان مي‌زنيد


كنون صبر بايد بر اين داغ‌ها                    كه پر گل شود كوچه‌ها، باغ‌ها



تاريخ : دوشنبه بیستم بهمن 1393 | 13:33 | نویسنده : N.s جوهری | ترنم ارادت

یادش بخیر یک زمانی آسمان با زمین دوست بودوبرف میبارید

اما حالا چه!



تاريخ : یکشنبه نوزدهم بهمن 1393 | 14:47 | نویسنده : N.s جوهری | چشم انتظارارادتیم

سرطان از دود سیگار پایین آمد تا به من رسید.

کشاورز بیرحمی هستی که مزرعه عشقم را با قطره چکان آبیاری می کنی.

دود سیگار رشته عمرم را آتش زد.

سرطان نیشخندش را پنهان کرد و گفت: خوش آمدی.

دلت نمی خواهد حرفهای سکوتم را بشنوی.

وقتی نیستی،انگار نه انگار که نیستی.

چشمان تو راه خروجی را به من نشان داد.



تاريخ : شنبه بیست و هفتم دی 1393 | 15:4 | نویسنده : N.s جوهری | چشم انتظارارادتیم

 

به طواف کعبه رفتم

                     به حرم رهم ندادند

                                         که تو در برون چه بودی؟

                     که درون خانه آیی؟!                                                



تاريخ : شنبه بیست و هفتم دی 1393 | 14:41 | نویسنده : N.s جوهری | چشم انتظارارادتیم